detritus toxicus

Icon

o que vem à rede…

A máscara

O eduquês vai sendo desmascarado. Jaz frio e apodrece.

Filed under: Blogues, Educação

Energia nuclear em Trás-os-Montes?

Faço minhas estas palavras: 

Nestes redadeiros dies, alguns jornales ténen falado de l’antençon de un tal senhor Patrick Monteiro de Barros benir a fazer ua central nuclear acerca de l Douro Anternacional. Para yá, dízen que ándan solo a saber l que pénsan ls perjidentes de las cámaras deiqui, Miranda, Mogadouro, Freixo de Espada à Cinta, Moncorvo i Figueira de Castelo Rodrigo, yá que este serie l sítio mais al modo para ua cousa assi. De camino ban-le pormetendo uns milhones de euros por anho, criaçon d’amprego i outros cielos aparecidos. Bien lheite iba a dar la baca essa!, mas cun smola tan grande até ls santos çcunfían. Agora até yá quieren un referendo para esso, cumo se nun tubíramos mais an que pensar.
Quiero ampeçar por dezir que ten sido un mirandés, grande specialista an einergie, l angenheiro Aníbal Fernandes, un de ls técnicos que mais se ten puosto acontra aqueilha pandilha de l nuclear. You nun tengo ls argumientos del, que apoio de punto an branco, mas cumo nun me quiero calhar, tamien eiqui queda la mie oupenion de cidadano.
Yá an 20 de Abril de 2001 publiquei ne l diariodetrasosmontes.com ua crónica cul títalo «Mejar i cagar a la puorta de l bezino», subre un porjeto aparecido de l stado spanhol. Nessa crónica dezie a cierta altura: «Al fazer aqueilha central, l stado spanhol stá a querer cagar i mejar a la nuossa puorta, deixando-mos a todos amboznados. Por esso me dá la gana de le dezir: ide a cagar i a mejar a la buossa puorta … Hai cousas que nanhun argumiento puode defender. Mas cumo hai siempre argumientos para todo, you mais quiero ampeçar por m’anrabiar que ye para, al oubir ls argumientos, nun me deixar lhebar an cantos de serenas que mos atráien para barrancos sin fondo.» La mie eideia nun demudou i sei que l mais de la giente pensa la mesma cousa.
Todos aqueilhes perjidentes de cámara nien quieren oubir falar an tal cousa i bien merécen ser apoiados nesse sou pensar. I serie buono que las cámaras, assemblés munecipales i juntas de fraguesie deixássen bien çclarado, se possible por ounanemidade i aclamaçon, que abinturas nucleares nun éntran na nuossa tierra. De centrales, barraiges i cousas aparecidas yá tenemos la nuossa cuonta i yá mos sóbran filos d’eiletracidade a passar porriba la cabeça.
Essa giente de las centrales nucleares anda derriada cula carga de studos mui abançados a probar cientificamente: que essa einergie ye lhimpa, la mais lhimpa de todas; que ten ua sigurança tan grande que nunca passa nada de mal, nien sequiera spanta l turismo pus ua cidade cumo Barcelona ten trés centrales nucleares alredror i Baléncia ten ua an pie i ye ber essas cidades a crecer i chenas de giente; que até ls países mais zambolbidos ténen todos centrales nucleares i, sien eilhas, seremos siempre un paíç atrasado porque dependiente de fuora. Se ls stramuntanos, por eilhes tenidos cumo ls mais atrasados de l mundo, nun quieren la central nuclear, anton ye porque, para alhá de probes, son mal agradecidos: la central nuclear iba-le a traier amprego i ua riqueza que nun le puode benir de mais lhado nanhun, iba-le a traier stradas, ounibersidades i até giente yá que este ye un sítio quaijeque sien naide. Eilhes até solo la quieren fazer eiqui porque queda acerca de Spanha i era mais fácele sportar l’einergie para alhá, pus puls nuossos guapos uolhos nien benien acá. I ls argumientos faborables cuntínan por ende afuora, mas la burrice debe de ser mie que sou nun capaç de ber esse paraíso a la puorta. Acaba siempre por me dar ua risa de rábia, cumo quando stan a fazer caçuada de mie i inda porriba me zmínten.
Essa giente, a las bezes, até parece que dá parte de fraca i oube-se dezir: si ye berdade que hai alguns pequeinhos porblemas, cumo l’auga de l riu poder oumentar bários degraus – tanto que até nien sei cumo inda nun se le lhembrou de dezir que ban a ancanhar essa auga caliente para calcer las casas ne l eimbierno i, quien sabe, talbeç fazer uas stufas an que se déian cousas assi cumo an África; la cousa si puode nun ser mui buona pa l bino, mas que bal esso an pie de la marabilha de la ciéncia i de la técnica que ye ua central nuclear?; ls resíduos (l alperchin radiatibo) si ye berdade que se anda hai mais de quarenta anhos a saber l que se le há de fazer i naide sabe, mas qualquiera die lhougo se bai a çcubrir un modo de resolber esse pequeinho porblema – mirai bós que lhimpeza, ua lhimpezica! Todo esso, acrecéntan, ye bien pouco an acumparanças cul denheiro que se bai a ganhar i que bai a dar para todos – tanto que até se mos ban a rumper ls bolsos, i talbeç até sobre algun pa le fazer un altar an cada eigreija i an cada capelhica a esse tal Monteiro de Barros que, sendo «monteiro», ten de ir muntado nun andor para que, al deixá-lo caier, l «barros» se le spartice todo an cacos. Se algun denheiro le sobrar, puode ser que le deia para fazer ua cousa an cundiçones an Sines, cumo andubo por ende a apregonar i apuis dou an borra.
Bamos anton a ber: se las centrales quédan tan bien acerca de Barcelona i de Baléncia, anton nós tamien tenémos grandes cidades cumo Lisboua i l Puorto, que por acaso até ténen riu – mas la berdade ye que naide bai a esses sítios a saber de natureza, yá que este nuosso ye un sítio adonde nun se fázen stradas por bias de ratos, nien casas por bias de ls Parques, nien lhagonas para dar auga para buer i muitas mais cousas, mas adonde ua central nuclear calhaba mesmo al modo; dízen que bénen parqui porque esto ten pouca giente – mas pórmeten que ban a traier mais, l que ye causo pa le preguntar se quieren giente ou nó, quando la berdade ye que l sou pensar ye de que esto solo ten meia dúzia de bielhos que nin ban a dezir nien ui nien ai, i yá que aguantórun tanta al lhargo de la stória tamien ban a aguantar mais esta; i quanto a ampregos, stá-se mesmo a ber que ls mirandeses i outros porqui inda ban a quedar todos atrabalhar cumo angenheiros nucleares na barraige i meimundo benirie parqui a studar nas ounibersidades que íban a armar, yá que l mesmo se passou culas barraiges i solo nun se lhembra quien nun quier; i que riqueza iba a quedar eiqui se la lhuç iba toda para fuora? – adelantrábamos tanto cumo Miranda ser l cunceilho de l paíç que produç mais einergie, l terceiro cunceilho adonde se produç mais riqueza, mas l que deilha bemos son ls filos que mos pássan porriba la cabeça.
Yá bou farto deste scrito, que yá me stá a quedar mei radiatibo, mas hai inda ua cousa a dezir, la mais amportante: l goberno spanhol yá quijo fazer ua central nuclear an Sayago i poner uas carradas de lixo nuclear an Aldeadavila i la berdade ye nada desso fui palantre. Ls spanholes de l outro lhado de raia nun deixórun i tamien la giente deste lhado ajudou. I agora bamos nós a deixar que la cousa se faga deste lhado? Serie caso para dezir, me cago ne ls homes que nun ténen palabra!
Hai cousas que ua pessona puode çcutir, oubir, pensar i apuis decidir. Mas aqueilha ye ua dessas eideias loucas que solo puoden asperar oureilhas moucas. Seia an pie de la nuossa tierra seia an qualquiera outra parte. Quando essa giente de l nuclear benir pula strada alantre ten de saber lhougo que l melhor ye bolber al para trás: cumo será giente mui acupada, ye un grande fabor nun los fazer perder tiempo. Por esso hai que le andicar bien l purmeiro bolbideiro.
Spero que la cousa se muorra antes de nacéncia. Assi i todo ye l tiempo de nun quedar calhado i deixar bien çclarado: nucler eiqui, nó; a quien lo quejir traier, dezimos-le xó!

22 de Maio de 2006
Amadeu Ferreira

Filed under: Blogues

Obrigatório ler

Filed under: Blogosfera, Blogues

Da delinquência, um pouco

Durante a semana houve diversas notícias sobre agressões físicas a professores. Embora os casos referidos possam sugerir o contrário, o espancamento do docente não é “hóbi” exclusivo de escolas “básicas”, nem de portuenses, nem de familiares de alunos. Um destes dias, deixará até de ser notícia. No anterior ano lectivo, registaram-se, principalmente nos centros urbanos, 330 denúncias do género. Desde Setembro, 50, a maioria após violência exercida pelas próprias criancinhas.

Não se trata, portanto, de uma fase, mas de um sintoma do que está para chegar e uma consequência do que já chegou. Basta observar, com ocasionais reservas, o que sucede dos EUA à França, da Espanha à Austrália, ou seja, em todos os lugares onde a pedagogia “moderna” assentou praça e a escola desistiu de transmitir “meros” conhecimentos para desatar a atender aos “contextos específicos” de cada bairro, estabelecimento e aluno.

Em tradução livre, isto significa desobrigar os meninos e as meninas da maçadora aprendizagem de aritmética, línguas, etc., e submeter os professores à fascinante “expressividade” dos petizes. É a escola “centrada nas crianças”. E não em quaisquer crianças: preferencialmente nos casos perdidos, cujas “necessidades e anseios”, mesmo que se resumam a atacar tudo o que se mova, passaram a constituir padrão de referência.

Ao invés da instrução “impositiva” de outrora, malvada e anacrónica, a escola actual quis-se, e fez-se, “inclusiva”. Os textos canónicos do sector referem, explicitamente, a “discriminação positiva dos alunos mais carenciados aos vários níveis”. O objectivo? A igualdade de oportunidades, uma glória a caminho da realização: ao reger-se pelo mínimo denominador comum, o regabofe ameaça condenar todos os alunos a oportunidade nenhuma. Excepto, escusado dizer, os filhos de quem pode pagar um colégio decente.

Ler os despachos do Ministério da Educação e os “projectos curriculares” das nossas escolas públicas é, consoante a perspectiva, uma experiência cómica ou assustadora. Além de escritos num português atroz, o que diverte, essa verborreica produção reflecte e explica o estado das coisas: um auspicioso caldo que junta o relativismo ao mito da “auto-estima” infantil e à mais repugnante retórica “social”.

Na prática, estas maravilhas abateram a autoridade docente e o que restava de exigência. A avaliação, agora “estratégica, orientada e crítica”, assenta num “processo envolvente”. Os pais avaliam. Os fedelhos avaliam e, sem risco de sanções, exteriorizam a “criatividade”. E os professores limitam-se a velar para que a abençoada “criatividade” dos fedelhos se mantenha intacta. Quando não conseguem, sofrem os efeitos no moral e no corpo. E queixam-se.

Mas queixam-se de quê? Que se saiba, são eles, pelo menos os que acederam a postos de decisão, os responsáveis pelo caos. E que pedem, em nome da “participação” de todos os “agentes” do “acto educativo”, a ida dos pais à escola. Como é notório, os pais vão. Ainda que, boa parte das vezes, as encantadoras crianças dêem conta do recado.

Alberto Gonçalves, Sociólogo

Com a cortesia de Maria Lisboa

via A educação do meu umbigo

Filed under: Blogues, Educação

Ortodoxia 1

Notícias que metem nojo:

http://g1.globo.com/Noticias/0,,MUL8776-5602,00.html

http://www.correiomanha.pt/noticia.asp?id=233144&idselect=10&idCanal=10&p=200

http://diariodigital.sapo.pt/news.asp?section_id=61&id_news=265347

 Há uma certa esquerda que teima em manter um discurso de “tolerância” mesmo contra aquilo que é absolutamente intolerável. Defendem os “okupas”, os “toxicodependentes” e os “marginais” da sociedade; defendem o total relativismo cultural e moral, em nome não se percebe muito bem de quê, sem qualquer sustentação teórica minimamente inteligente;  defendem até a desculpabilização dos alunos que agridem professores, provavelmente por serem apenas vítimas dos grilhões da sociedade, como diza Rousseau, esse grande inimigo da liberdade.

Essa esquerda ortodoxa não interessa a mais ninguém. Como diria o Baptista Bastos, “é uma merda”.

Mas afinal, também há coisas que merecem ser lidas na net:

http://aquintadimensao.blogspot.com/2007/03/chutar-ou-parir-eis-questo.html

Filed under: Blogues, Educação, Humor, Opinião

Porque será?

Em entrevista à Magazine Ensino on-line, Maria de Lurdes Rodrigues diz que “não há testes europeus para RVCC no nível Secundário, pelo que Portugal está a fazer um trabalho pioneiro”.

Porque será?

Filed under: Blogues, Educação

Violação (da consciência)

Numa pesquisa pelas estatísticas com os links de direccionamento para esta página, descubro que este blog tem tido como visitantes ocasionais indivíduos que efectuam pesquisas nos motores de busca por “violação”, “mulheres violadas”, “violadas sem querer” (?!?), “sexo” e “sexo com mulheres”.

Suponho que tais visitantes devem sentir alguma frustração ao encontrar um blog sobre Mussorgsky, Eça e Rousseau, entre outros. Mas fica a dica: se alguém quiser fazer subir as audiências do seu blog, é só colocar uma série de expressões hardcore e esperar pela subida das estatísticas.

Violação, mas outra, é a da minha consciência: os energúmenos deputados que comandam os destinos deste monte de esterco país sentiram a batata quente nas mãos e, ao invés de assumir as responsabilidades para as quais foram eleitos e pelas quais são pagos, resolveram mandar o povinho assumir as despesas morais da resolução que se tomará, ou não, no próximo domingo.

Os referendos não deveriam ser aplicáveis apenas a assuntos vitais para a nação? Que a europa federalista seja referendada, parece-me bem, do ponto de vista de uma democracia participativa e não meramente representativa. A Europa Federal é um assunto nacional, tal como a regionalização; ao invés, a questão do aborto é uma questão filosófica, moral, individual e socal – mas não lhe reconheço as características exigíveis para ser referendada.

Cumprissem os políticos as suas obrigações e no Domingo nenhum de nós precisaria de gastar gasolina para fazer o trabalho sujo que outros não quiseram assumir.

Filed under: Blogues, Opinião

detritus toxicus

“Detritus” é o nome de um personagem de uma das aventuras de Astérix, o Gaulês.

“Toxicus” é relativo àquilo que tem a capacidade de ser corrosivo. Como o humor.

 ”detritustoxicus” pretende ser um blog sobre vários assuntos – vários detritos sobre aquilo que vem à rede diariamente: música, política, educação, formação, ciência e filosofia. Sempre com uma pitada de humor corrosivo lá pelo meio.

Filed under: Blogues

Twitter

Subscrições

Introduza o seu endereço de email para subscrever notificações de novos posts no seu email

Blog Stats

  • 38,118 hits